Όψεις της γυναικοκτονίας στην ελληνική πεζογραφία του 21ου αιώνα : Μάρω Δούκα, Αθώοι και φταίχτες (2004), Ιωάννα Καρυστιάνη, Τα σακιά (2010) και Δημοσθένης Παπαμάρκος, «Ντο τ’ α πρες κοτσσίδετε» (2014) / Δέσποινα Μπισχινιώτη